Skąd wiesz, że projekt graficzny jest dobry? – pyta Czytelniczka Warstw.

Projekt graficzny jest dobry, kiedy:

1. Klient jest usatysfakcjonowany.

2. Udało nam się wypracować kompromis pomiędzy żądaniami klienta, a tym na czego przeforsowaniu nam zależało.

3. Odpowiada naszym wyobrażeniom od strony funkcjonalnej i graficznej.

4. Zdobywa pochlebne recenzje wśród osób zajmujących się profesjonalnie tworzeniem grafiki komputerowej.

5. Grafika jest nietuzinkowa i oryginalna.

6. Nie odstaje jakością od obowiązujących trendów i dorównuje poziomem pracom osób, które przyjmowane są za wzorce na chwilę obecną.

7. Gołym okiem widzi się progres reprezentowanych umiejętności.

8. Wewnętrzny głos podpowiada, że mamy być zadowoleni z efektów swojej pracy.

9. Po przefiltrowaniu: uwag krytycznych społeczności zainteresowanej designem, ocenie pracowników stojących nad nami, recenzjach klientów i użytkowników sieci nadal twierdzimy, że projekt ma coś w sobie, trzyma należyty poziom.

fot. horiavarlan

Każdy powinien zadbać o sprawozdania, notatki ze współpracy z klientami, nauczyć się wychwytywać informacje przydatne z rozmów z klientami, z listów.

Nim więcej punktów zaczepienia tym lepiej

Jeśli klient wspomina, że za 4 miesiące będzie potrzebował strony internetowej dla biznesu, jaki rozkręca, to nie należy liczyć na to , że sam się do nas zgłosi, tylko zanotować jego słowa pod odpowiednią datą w kalendarzu i odnowić kontakt w przybliżonym terminie.

Wymiana informacji

Każdy z nas ma znajomych w branży, osoby, z którymi dyskutuje o pracy i klientach. I każdemu przytrafił się pewnie telefon od (bądź co bądź) konkurenta, który piąte przez dziesiąte zapamiętał nasze sprawozdanie ze współpracy z konkretnym klientem, dla którego teraz, to on zamierza pracować i dzwoni, by wydobyć od nas bardziej szczegółowe informacje na temat tego jak układała się współpraca.

To wszystko musi też działać w drugą stronę.

Upominki, podarunki, prezenciki

Jeśli klient wspomina, że bardzo lubi czerwone wino marki X należy, to odnotować na wypadek, gdybyśmy mieli do niego interes w przyszłości, bo daje, to szansę na to, że łatwiej będzie nam zdobyć jego przychylność sprawiając mu drobną przyjemność w postaci podarunku wyrażającego pamiętliwość.

Co należy notować i na jakie pytania wypada znaleźć odpowiedzi?

1. Co klient lubi, o czym istotnym wspomina?
2. Co możemy dla niego zrobić w przyszłości, czego może potrzebować?
3. Jakie były problemy we współpracy z klientem, jakie były tego przyczyny i jakie mogą być sposoby rozwiązania ich na wypadek ponownej współpracy?
4. Co może być pretekstem do skontaktowania się z klientem?
5. Czy klient poszukiwał bezskutecznie jakiegoś rodzaju usług na rynku informatycznym?
6. Czego nauczyła mnie współpraca z danym klientem i co zrobić, by być lepszym przy okazji kolejnych realizacji na rzecz następnych klientów?

Zapominalstwo przekreśla nas samych

Zamieszanie, wir pracy, masa spraw na głowie. Wszystko, to sprawia, że wiele istotnych rzeczy umyka naszej uwadze. Dlatego właśnie należy notować, uściślać, precyzować. Dzięki temu można zminimalizować ryzyko sytuacji, w której klient przyłapie nas na tym, że nie słuchaliśmy go wnikliwie, że zapomnieliśmy o czymś, o co prosił, że mieszają nam się fakty itd.

Kiedy klient przyłapie nas na tym, że mamy mętlik w głowach, to sprowokuje nas do tego byśmy zaczęli kręcić, szukać wytłumaczeń. Ucierpią na tym nasze noty w oczach zleceniodawcy. On sam może się poczuć urażony, stwierdzić, że nie jest traktowany z należytym szacunkiem.

fot. siliconprairienews

Z zapisanymi słowami oprawionymi w okładkę znacznie ciężej jest dyskutować niż z tym co myślimy jako wykonawcy.

Optymistyczna siła wiedzy książkowej

Dlatego, jeśli tylko istnieje możliwość podparcia się pozycją książkową znajdującą się w oficjalnym obiegu zamiast tracić zdrowie na dowodzenie swoich racji należy spróbować pokazać klientowi, że nie tylko nam coś się ubzdurało, ale widocznie i autorowi kilkudziesięciu pozycji książkowych i całemu wydawnictwu, które rozpowszechnia bestsellery jakie ten ekspert w swej dziedzinie tworzy.

Tylko z szacunkiem, bez nerwów, z fantazją i spokojem należy eksponować zawartość tych eksperckich biblii. Niech występek przypomina czytanie do snu. Teraz, to prędzej urosną twoje akcje w oczach klienta, istnieje szansa na to , że przełknie on pigułkę wiarygodności i rzetelności twojej. W końcu, to książkowy guru za tobą staje. Gdyby wciskał kit, to raczej nikt, by mu tego kitu nie wydrukował i nie puścił w obieg.

Równoważnia książkowa

Żeby siła książki oddziaływała na twardą postawę klienta, po prostu (i po pierwsze) musi istnieć taka co jest tematycznie dopasowana. Jeszcze lepszy efekt daje podparcie się podobnymi poglądami dwóch różnych autorów książek.

Żeby siła książki mogła zadziałać, to nie tylko musi istnieć taka, którą można się podeprzeć, ale i (niestety) trzeba mieć z klientem styczność oko w oko. Ba, jeśli dla klienta nie będzie, to obrazą, można mu podarować egzemplarz, który pomoże utwierdzić go w wierze, że czegoś nie można stworzyć, tak jak sobie zażyczył albo, że robiąc coś, tak jak sobie życzy działa się na szkodę.

Ty jako autor literatury fachowej

A co, gdy wykonawca jest autorem literatury fachowej? W oczach części klientów będzie, to ogromny zaszczyt, współpracować z ekspertem w danej dziedzinie. Dotyczy, to rzecz jasna tej grupy osób, które skontaktowały się z tobą po przeczytaniu książki, a przynajmniej wiedzącej, że jesteś autorem publikacji książkowych.

Części i to nie przekona, podobnie jak słowa zleceniobiorcy bez dorobku publikacyjnego.

Żal, kiedy i książką niewiele się zwojuje

Podpierając się fragmentami z książek jako argumentami mającymi odwieźć klienta od błędów, czy przekonać go do rozwiązań najlepszych w przypadku specyficznych ludzi można sobie zaszkodzić.

W ich oczach podpieranie się wiedzą książkową jest teoretyzowaniem. Dla nich liczy się praktyka życiowa i zawodowa. Przed nimi wykładem się nie zabłyśnie. Można się co najwyżej zbłaźnić, bo, kto to widział, przychodzić z książką, w której zakreśliło się fragmenty dowodzące naszą rację, a chlebodawcy głupotę. Dla nich myśleć trzeba samodzielnie, a nie być uczniakiem.

fot. in2thewoodz9

O hipsterach dowiedziałem się dopiero ze stronic jubileuszowego numeru Newsweeka. I nie dziwię się, że nie słyszałem o nich wcześniej, skoro żadna z jednostek nie przyznaje się do tego, że, nim jest. Uśmiałem się, bo śledząc treść mającą zdefiniować, to kim jest hipster wywęszyłem opisy pasujące mi jak ulał do dużej części znanych mi freelancerów.

W każdym razie podobieństw między hipsterami, a freelancerami jest znacznie więcej niż różnić.

Wpierw o różnicach. Freelancerzy, to nie subkultura, chociaż hipsterzy, to taka subkultura na pół gwizdka, bo nie walczą o nic, w dodatku, nie przyznają się do bycia hipsterami.

Podstawowym podobieństwem jest to, że i hipster i freelancer cenią sobie zawodową wolność, wolność od etatu, schematów myślenia. Freelancer z naszej branży też chce być wolny od godzinowego reżimu pracy i często chce mieć z pracy dużo więcej niż tylko pieniądze.

Inne podobieństwa też nie trudno znaleźć. Hipster ma nowego Mac Booka Pro, freelancer także jest w posiadaniu takiego notebooka albo planuje go mieć.

I hipster i freelancer pracują nad projektami i planują jakieś projekty.

Dużo freelancerów przesiaduje i pracuje w kawiarniach. Tam też, na gruncie neutralnym odbywają spotkania z klientami. Hipsterzy też siedzą w barach. Obie grupy wybierają tu raczej specyficzne miejsca.

Freelancer jak hipster ucieka od mainstreamowego kina i muzyki, bo przecież istnieje potrzeba stymulacji i inspiracji, a o te ciężko ograniczając się do super produkcji.

Wielu freelancerów też lubi luźny look, przysłowiowe trampki i ciuchy w stylu retro.

Freelancerzy też kochają stylowe rzeczy, design. Czemu, więc nie mają pomykać na amsterdamkach, czy ostrych kołach?

W wielu freelancerach jest sporo procentów z hipsterów.

Jako, że wokoło hipsterów przetacza się wiele ironii, to ja się równie ironicznie pytam wolnych strzelców…, kto z was jest hipsterem? Przyznawać mi się tu się, bo ja, im więcej o hipsterach czytam tym głupszy jestem.

Ilu twoich klientów ma cię za gościa przy kasie, wprawnego biznesmena? Jak wielu traktuje cię jak prezesa? Ilu ma cię za człowieka obkutego od ekonomii po prawo? Bo, to tego rodzaju kwestie budzą partnerski respekt w pierwszej kolejności. Gdzieś obok  jest wygląd. Duzi goście, w butach z p*dy jaguara mają prościej (siedzę na koniu).

A tak?

Jak mają cię za artystę

To dzięki nim twoje poczucie sensu twórczego stopniowo będzie przygasać. Na dodatek udowodnią ci, że artysta to taki ktoś, kto musi klepać biedę. Zostaniesz z hasłem evviva l’arte.

Jak jesteś dziwakiem mówiącym własnym językiem, komputerowym maniakiem

To jesteś zdolny bić wszelkie rekordy związane z ilością godzin wysiedzianych przed komputerem i z chęcią pomogą ci pobić kolejny rekord, bo już myślą o tym za, ile pójdzie na aukcji Księga Rekordów Guinnessa z tym, który pobijesz.

Jak jesteś czysty jak łza

To pokażą ci jak to jest z tą uczciwością u diabła. Uczciwość jest szlachetna, ludzie uczciwi są fajni, bo można ich urobić pod swoje dyktando. Taki szacun.

Jak jesteś specem

To przyszedłeś wziąć kasę za coś, co brzmi tajemniczo. Tak być nie może. Dlatego przytrą ci nosek, zabronią spijania miodku i Puchatek zamiast zapaść w sen zimowy k*rwicy zaświadczy.

Jak tytułują cię informatykiem

To jesteś złotą rączką od komputerów i geekiem od elektroniki większym od tych co piszą o technologicznych cudeńkach.

A, że zjawiasz się w firmach osobiście, a do tego listy potrzeb klientów związanych z rozwiązaniem problemów technicznych są długie, to… Z chęcią znajdą ci zajęcia do wykonania, których masz wyciągnąć pomocną dłoń. Są to czynności „przy okazji”, w każdym razie na ich wykonanie nie umawiałeś się z klientem. Przyszedłeś zaoferować coś z zakresu twojej specjalizacji. Nieumiejętność bądź niechęć wykonania zadań „przy okazji” sprawiają, że twoje noty w oczach klientów zaczynają spadać. Z gościa kompetentnego stajesz się kimś, kto na dobrą sprawę wie niewiele, słabo się zna. Takie ryzyko ponosisz, jeśli decydujesz się na bycie życzliwym bądź z asertywnością u ciebie nie najlepiej.

Na pohybel?

Czasem, to my jesteśmy winni tego jak nas piszą. Czasem, to realia nietęgie sprawiają, że wizerunek nas nie zdobi.

 fot. swanksalot

Mamy klientów konkretnych, zorganizowanych, mniej lub bardziej rozeznanych, ale gotowych do prowadzenia udanej współpracy z nami. W ich firmach są stosowne działy, odpowiedzialne za kształtowanie marki albo sami klienci gotowi są zaufać nam, wysłuchać nas odnośnie kierunku prac nad tworami jakie prowadzimy na ich rzecz.

Warto pomówić o trudniejszych formach dogadywania się wskazując na, to na bazie czego klienci budują swoje zdanie o tworzonych przez nas stronach www.

Wynik darmowych zapytań o wycenę witryny www u innych wykonawców

Część klientów pod pretekstem wyceny kodowania projektów graficznych prosi innych twórców o opinię na ich temat.

W efekcie część spośród osób, które już nigdy nie odzywają się do nas po otrzymaniu recenzji pliku graficznego strony www to ludzie, którym właśnie pod pretekstem wyceny chodziło o zgromadzenie informacji, uwag odnośnie podglądu pliku graficznego.

Reklamy telewizyjne, informacje telewizyjne i prasowe

Są bardzo istotne dla klientów przy budowaniu argumentów w momencie negocjowania ceny jaką mają zapłacić za dzieło jakie mamy stworzyć.

Klienci traktują informacje internetowe, oferty i maile dość po macoszemu. Informacje prasowe są informacjami będącymi w oficjalnym obiegu informacyjnym, dlatego mają większą wiarygodność potencjalnych klientów.

Podobnie jest z reklamami telewizyjnymi, są drogie, pojawiają się na ekranach telewizorów, mają większą siłę przekonywania niż banery, mailing i oferty internetowe. Swego czasu kształtującą opinię o cenie projektu strony www kampanię miała firma Home, ostatnimi czasy, w telewizji można było zaobserwować reklamę 1&1 MyWebsite.

Do tego dochodzą jeszcze opinie zbudowane na podstawie filmów i seriali. Skoro ludzie potrafią pytać się na ulicy serialowego doktora Trettera o poradę lekarską, to rzeczywistość ze scenariuszem serialowym równie dobrze może, im się majtać w odniesieniu do np. tego w jakim tempie można stworzyć stronę www. Skoro Kuba z „M jak Miłość” stworzył portal randkowy w ciągu jednej nocy, to my też powinniśmy się w takim czasie z zadaniem stworzenia portalu obrobić.

Strony www traktujące o zainteresowaniach klienta

Klienci znają Allegro, stronę banku firmowego, potrafią obsługiwać pocztę, obserwują strony konkurencji. Mają też zainteresowania i ulubione strony internetowe traktujące o ich pasjach. Dlatego dobrze jest w briefie wprowadzić pole, w którym klient ma wpisać ulubione strony internetowe (poza stronami firm konkurencyjnych).

Wśród adresów ulubionych stron klientów często są te, które, im się podobają. Warto tam poszukać inspiracji, zastanowić się nad tym i zapytać klientów o to, co, im się na tych stronach podoba, bo to do nich klienci mogą porównywać wyniki naszych działań dla nich.

Wśród klientów można spotkać się ze specyficznym, sentymentalnym ich typem. W szczególności, to ci ludzie będą opiniować na podstawie stron związanych z ich życiowymi przyjemnościami a nie interesami.

Przypadłość firm rodzinnych

Niewielkie biznesy rodzinne z jednej strony są pełne powagi, bo są źródłem ich utrzymania. Z drugiej strony dochodzi jeszcze motyw pieszczotliwości około firmowej.

Rodzinna firma jest jak pupilek, jak działka o którą trzeba dbać, na której trzeba coś posiać, którą trzeba podlewać. Rodzinny interes to oczko w głowie członków rodziny. Każdy ma tutaj coś do powiedzenia, wszystko się uzgadnia, wszystko ma uzupełniać rodzinne szczęście i dawać radość.

Stąd projektując na rzecz firm rodzinnych często jest tyle problemów, które powodują różnice zdań rady familijnej.

Postać (najprawdopodobniej) fikcyjna: freelancer, agencja interaktywna

Część klientów sądzi, że ma swoje źródło doradcze, konkurencyjnego freelancera lub firmę, którym przekazuje pod opinię szczątkowe wyniki naszych prac. Tylko, tak na dobrą sprawę, jaki te osoby miałyby mieć w tym interes? I czemu to, im nasz klient nie powierzył wykonania określonych zadań, skoro wszystko wiedzą najlepiej?

Często bywa tak, że są to osobiste opinie klienta pozlepiane np. z wątków internetowych, które prześledził i próbuje dopasować do projektu, który tworzymy, by wydać profesjonalną opinię.

Jako, że klient nie musi się znać, nie chce zrobić z siebie pośmiewiska, nie jest pewien, czy dalsze wytyczne i uwagi można podczepić pod kształt naszych działań, prościej jest mu przekazywać te dane powołując się na rzekomych fachowców.

Widać to w szczególności, jeśli grzecznie poprosi się o namiary na owych ludzi, by dojść z nimi do porozumienia w sprawie różnic zdań. Dziwnym trafem klient zacznie, wtedy chronić swoich doradców, co jest o tyle niezrozumiałe, że ułatwiłoby, to wypracowanie zadowalających rezultatów.

Powszechnie znane serwisy internetowe

Sen o potędze. Taki Facebook, takie Allegro. Bo, to na chwilę obecną buduje wrażenie robienia fortuny przy niewielkim wysiłku pracy własnej. Niewiele osób poda za wzór wielki portal informacyjny, bo tam widać pracę zespołu, wkład własny wydawców internetowych tytułów.

Strony www firm konkurencyjnych

Na te strony internetowe trzeba zwracać baczną uwagę i to w naszym interesie leży, to by witryna www naszego klienta była o niebo lepsza od strony branżowego konkurenta.

Materiały szkoleniowe

Wiele razy przez Warstwy przewijała się wzmianka o skryptach z kursów (głównie unijnych) o funkcjonowaniu firm w internecie (w jakich uczestniczą klienci).

One też odgrywają wielką rolę w tym, czy klienci będą zadowoleni z efektów naszej pracy. Słowem, jeśli darzą nas ograniczonym zaufaniem, a uczestniczyli w tego rodzaju szkoleniach, to dobrze jest byśmy ocierali się o ścieżki zgodne z wiedzą zdobytą przez klientów w ramach szkoleń.

fot. kareneliot

Sposób poszukiwania wykonawcy wydaje się nie różnić od standardowych metod poszukiwania pracowników.

Przedsiębiorcy wyrażający zapotrzebowanie na nasze usługi postąpią prawdopodobnie tak:

1. Zapytają o polecenie kogoś pracowników, znajomych przedsiębiorców itd.

2. Zaczną baczniej przyglądać się szyldom na mieście i osobiście przestąpią progi odnalezionych firm.

3. Przejrzą ogłoszenia w prasie regionalnej i przyjrzą się modułom w Panoramie Firm.

4. Umieszczą ogłoszenie w prasie lokalnej.

Kto będzie szukał wykonawcy w ten sposób?

1. Klienci poważni i majętni.

2. Klienci, którym się spieszy.

3. Klienci przyzwyczajeni do kontaktu oko w oko.

Pokazuje to, że potencjalni klienci cenią sobie bliski, normalny kontakt ze zleceniobiorcą, oczekują namiarów zweryfikowanych, chcą oddać zlecenie osobom sprawdzonym, godnym zaufania, posiadającym siedziby które można odwiedzić, inwestującym w reklamę w znanych mediach (gazety regionalne, Panorama Firm).

Jak prawdopodobnie postąpią klienci szukający zleceniobiorców przez internet?

Jeśli przeciętni, rozpytujący i rozglądający się za wykonawcą klienci nie zdobędą interesujących ich namiarów z wykorzystaniem powyżej wymienionych dróg i przeniosą swoją uwagę do internetu prawdopodobnie postąpią w ten sposób:

1. Przejrzą dobrze wypromowane i znane katalogi firm w internecie.

I nie chodzi tutaj o katalogi stron, tylko o katalogi biznesowe, za pojawienie się, w których należy zapłacić dość słony abonament. W oczach klienta firmy, które wykupiły abonament są wiarygodne. Przecież ktoś niepoważny nie wyrzuci pieniędzy na ten rodzaj promocji. Ten rodzaj wpisów jest więc kolejnym weryfikatorem wiarygodności.

Poza tym, przedsiębiorcy biorą udział w szkoleniach dotyczących funkcjonowania firm w internecie. Bazują na otrzymanych materiałach szkoleniowych i będą szukać wykonawców na ich podstawie. Raczej nie ma tam mowy o pozyskiwaniu zleceniobiorców za pośrednictwem ściany na Facebooku, Twittera itd. Nie ma tam też mowy o tym by przeglądać setki katalogów seo.

Więc, odszukają w sieci znany im adres – katalog firm np. PF i za jego pośrednictwem pofatygują się na stronę www firmy z regionu.

2. Klikną w odnośniki w stopkach firm konkurentów, lub linki w stopkach na stronach www jakie odwiedzają i które im się wizualnie podobają.

3. Być może targną się na umieszczenie ogłoszeń na znanym im portalu.

4. Zawężą wyniki wyszukiwania Google do firm, które działają w ich województwie.

5. Jeśli trafią na serwis ze zleceniami i nie wiedzieli o istnieniu takich serwisów wcześniej, bądź nie mają w swoim otoczeniu osób, które z takich serwisów skorzystały i były zadowolone ze zleceniobiorców wyłonionych tą drogą, to do tego rodzaju dobrodziejstwa podejdą z dystansem. Poza tym mogą nawet nie potrafić odpowiednio określić wymagań odnośnie projektu. Pewnie podarują sobie.

6. Jeśli klienci trafi na blogi branżowe to raczej będą dla nich niezrozumiałe. To że klienci zainteresowani są zleceniem prac to nie to samo co zainteresowanie designem.

7. Jeśli natrafią na profile w artystycznych galeriach społecznościowych…

Wątpliwe jest to, aby biznesmeni znaleźli czas i chęci na porównywanie tysięcy ofert, przeglądanie setek galerii prac, wertowanie blogów branżowych, kształtowanie gustu, zbieranie opinii oraz informacji na temat naszej branży.

Społecznościowe galerie prac, blogi branżowe i inspiracyjne są więc w pierwszej kolejności źródłami inspiracji dla osób stanowiących grupę zainteresowania designem.

Możemy mieć jedynie pewność, że osoby zorientowane wokoło działalności artystycznych na nie zerkną i poświęcą na to dłuższą chwilę, po czym zgłoszą zamówienie u osób ich zdaniem utalentowanych.

Kto będzie szukał wykonawcy przez internet?

1. Osoby młodsze, obeznane w internecie.

2. Osoby z mniejszym kapitałem.

3. Klienci z wyższej półki w imieniu których ktoś poszukuje wykonawcy.

4. Agencje reklamowe, ludzie z branży.

Pokazuje to, że warto ugruntować swoją pozycję lokalnie. W mieście, województwie i zasilać ją o globalne pozyskiwanie zleceń. Poleganie na internecie to zawsze tylko wirtualne poleganie.

fot. DepositPhotos

Musisz mieć płuca jak Phelps, aby wymienić je jednym tchem. Zbiór poruszanych w artykułach i zgłaszanych w komentarzach problemów branżowych.

Podliczając zgłaszane w komentarzach i poruszane w artykułach zmory branżowe widać, że nie jest tragicznie, ale jest z czym się zmagać. Cały ambaras tkwi w tym, że co do niektórych negatywnych emocji jakie wypływają z poniższych punktów ciężko jest znaleźć budujące przeciwieństwa.

1. Ciągłe tłumaczenia: dlaczego tak, dlaczego nie tak i dlaczego za aż tyle.

2. Błaganie o poprawki, materiały i wytyczne.

3. Telefony po pracy i w dni wolne.

4. Telefoniczne przekazywanie poleceń mimo innych ustaleń.

5. Praca po godzinach, w dni wolne i święta.

6. Poprawki zmieniające kierunek projektu.

7. Klienci wymagający tyle uwagi, że przypomina to pracę na wyłączność.

8. Nienamacalność wykonywanych usług.

9. Sprzedaż „popsutych” projektów, za które nie płacą wstydliwego.

10. Kłótnie o ceny poprawek, cenę pracy po pracy.

11. Ogromna konkurencja.

12. Zbyt wiele osób próbujących decydować o finalnym efekcie projektu.

13. Kalkulacja, straszaki prawne i pęd – godzące w kreatywność.

14. Wtórność i rutyna.

15. Klienckie brzemię wyrażające się w świadczeniu dożywotniego supportu, bez zrozumienia, że to kosztuje, za to ze słowami pełnymi szczucia i pretensji.

16. Uszczypliwość, szarpanina i czarny PR w walce o klienta i w internecie.

17. Trema związana z odpalaniem i przyjęciem nieszablonowych rozwiązań.

18. Oddawanie naszych projektów projektantom tańszym, którzy za bardzo inspirują się naszymi odrzuconymi dziełami.

19. Wysiłki związane z próbami przebicia się w internecie i niekoniecznie uzasadniona krytyka tłumu.

20. Ciągłe gonienie za nowościami i chroniczny brak czasu na ich przepracowanie.

21. Czas wsiąkający jak kamfora i walka z czasem.

22. Freelancing jako etap przejściowy, którego nadejście ciężko rozpoznać.

23. Puste strony www.

24. Zniszczenie efektów naszych prac przez niewłaściwe użytkowanie.

25. Duża konkurencja cenowa.

26. Nie zrozumienie, że praca w charakterze freelancera to normalna praca.

27. Popularne łączenie kilku etatów w jeden.

28. Pliki projektów testowych i zlecanie tych samych zadań kilku konkurującym freelancerom.

29. Praca po nocach.

30. Klient, który wybiera generatory i automaty zamiast ręcznej roboty.

31. Wszystko o czym wstyd mówić i o czym nie można mówić.

32. Zakłamanie w internecie.

33. Kursy i szkolenia na płytach do gazet, które nie są związane z branżą, a co może w jakimś stopniu godzić w branżowy rynek kursów i szkoleń.

34. Wymieranie druku.

35. Dynamiczny rozwój rynku tworów wielokrotnej sprzedaży, który z jednej strony ma swoje zalety, z drugiej strony jego bogactwo może godzić w ilość zamówień na projekty indywidualne.

36. Powyższe co uprzykrzają normalną pracę.

Wystarczy. Zsiadamy z turbo karuzeli.

fot. Hryck

Jakim cudem solista jest w stanie wydać więcej płyt niż kilkuosobowy zespół i czy wolny strzelec też może zdziałać więcej niż team?

Temat jest dość interesujący i choć nie można go traktować dosłownie, to warto się z nim zmierzyć.

Solista chodzi na kompromisy tylko z samym sobą

Zespół to inwazja kilku wrażliwych twórczo umysłów. Każdy z członków zespołu może sobie zasiąść z gitarą w samotni. Band jest w stanie przygotować więcej materiału, ale konieczne jest tutaj szukanie cech wspólnych zamysłu na płytę tak, aby stanowiła ona spójną całość.

Nim większa tu płodność członków bandu, nim większe aspiracje muzyczne poszczególnych osób wchodzących w skład zespołu i nim więcej różnic w koncepcjach na krążek, tym bardziej przypomina to nadprodukcję.

Solista polega na sobie. Pomysł na płytę jest odzwierciedleniem tego jak on ją widzi.

Być może wielu wolnych strzelców wybrało rolę samotnych jeźdźców właśnie dlatego, że chcieli mieć oni większą kontrolę nad wszystkim co dotyczy ich pracy. Część z nich wybrało pracę w charakterze wolnych strzelców ze względu na twórczą zachłanność, niechęć do dzielenia się zadaniami kreatywnymi.

Solista może ograniczyć się do roli wykonawcy

Solista może nagrać więcej płyt niż zespół, kiedy jest odtwórcą. Podkłady muzyczne i teksty tworzone są przez najętych muzyków i tekściarzy. Tym oto sposobem wykonawca użycza swojego głosu, interpretuje wynik czyjejś pracy, sprzedaje wysiłek osób trzecich firmując go swoją twarzą.

Czy widać tu podobieństwo z osobą, która prawie nie zajmuje się tworzeniem, a tylko użycza logo (marki), nazwiska? Zajmuje się znajdywaniem i prowadzeniem zleceń, których wykonanie zleca podwykonawcom. Niektóre osoby pozostają freelancerami, mają sporo zleceń, wyrobioną markę. Wykorzystują to podpierając się pracą innych osób, często wolnych strzelców.

Solista tworzy sam, ale w uproszczeniu

Bębnienie na piasku i pady perkusyjne programu Fruity Loops na iPada

Można pójść o zakład, że wielu szanujących się muzyków będących w związkach małżeńskich ze swoimi instrumentami nie ma rozeznania w sprawach komputerowych i w wirtualnych odpowiednikach sprzętowych.

Wielu muzyków zgłasza wręcz sprzeciw samplowaniu, zabieraniu się za tworzenie bez znajomości nut. Dla nich taka muzyka to nie muzyka. Podobna wojna swego czasu toczyła się pomiędzy zatwardziałymi zwolennikami fotografii analogowej i fanami fotografii cyfrowej.

Nie zmienia to faktu, że muzyk, który w danej chwili nie ma przy sobie instrumentu i gardzi technologiami, może co najwyżej pogwizdywać pod nosem melodię z nadzieją doniesienia jej do domu.

Fan nowinek tworzący na iPhonie, czy iPadzie takiego problemu nie ma, ma z sobą studio nagrań wszędzie, bez konieczności dźwigania gitary akustycznej, klawiszy, piecyka, kabli itd.

Sam proces nagrywania żywych instrumentów też jest dużo bardziej skomplikowanym procesem niż rejestrowanie pomysłów w wirtualnym studio.

Solista, beatmaker bazujący na samplach ma o tyle łatwiej, że po pocięciu próbek, buduje bębny, linię basu i przygrywki na podstawie bazy dźwięków, które zarejestrowane zostały przy użyciu żywych instrumentów dużo wcześniej.

Tak też jest z wolnym strzelcem, który wykorzystuje „półprodukty”, dostosowuje gotowe rozwiązania itp., przy czym utrzymuje wysoką jakość swoich usług przy imponującej ilości realizacji.

Solista nie musi się czasowo zgrywać

Poleganie na innych, proszenie innych, szukanie wspólnego języka z innymi w celu zrealizowania pewnych zamysłów, często spełza na niczym.

Solista zdany jest na siebie, polega na sobie. Nie jest zależny od czasu innych. Można to odnieść już do podstaw pracy zespołowej: próby, wejście do studio itp.

Praca solisty może trwać fizycznie dłużej niż praca zespołu, bo wymaga podwojenia, potrojenia sił, ale lepsze to niż sytuacja, w której poleganie na innych nie skutkuje mobilizacją do zabrania się za pracę twórczą wspólnymi siłami, bo nikt poza nim się do pracy kreatywnej nie kwapi.

Podobnie jest w pracy wolnego strzelca. Wiele osób mierzących się z freelancingiem próbowało wyklarować zespół i wiele z tych osób bardzo się na tym sparzyło. Wielu wolnych strzelców poszukiwało osób, które zainwestowałyby swój czas w sferę realizacji ich wizji, projektów autorskich, bo to oni był przodownikami, inicjatorami.

Poszukiwania tego rodzaju, rozmowy i spotkania z potencjalnymi współpracownikami pochłaniały wiele energii, czasu, a prace stały w miejscu. W końcu nic z tego nie wynikało i freelancerzy nadal zostawali (dosłownie) samotnymi jeźdźcami.

fot.  turgeon, FL Studio Mobile

Część grafików rezygnuje z utrzymywania profili w galeriach artystycznych skarżąc się np. na niski poziom jaki reprezentują prace innych twórców.

Utrzymywanie portfolio w serwisowych galeriach niesie z sobą obowiązek robienia aktualizacji, komentowania itd. Czy warto, skoro pracujemy z polecenia?

W podjęciu decyzji może być pomocne przyjrzenie się designerskim galeriom społecznościowym oczami klientów, którzy szukają wykonawców za pomocą internetu. Jakiego rodzaju informacji w przeciwieństwie do naszych stron www dostarczają im nasze profile w serwisach artystycznych?

Możliwość przebierania i porównywania

Klienci uwielbiają przebierać w ofertach. Nie daje im tego portfolio we własnej domenie, gdyż tam znajdują się wyłącznie prace danego autora (teamu).

Możliwość porównywania poziomu naszych prac z poziomem prac reprezentowanym przez innych twórców to dobrodziejstwo, które może klienta utwierdzić w przekonaniu, że to właśnie nam warto powierzyć wykonanie zlecenia.

Możliwość prześledzenia ocen i opinii

Chociaż z jakością i prawdziwością opinii zamieszczonych o nas w masowych galeriach graficznych jest różnie to pochodzą one od szerszego grona, a o to chodzi klientom. Negatywnych opinii nie dostaną na naszych firmowych stronach www, więc z dystansem będą też traktować pozytywne opinie tam zamieszczone.

Dzięki temu, że artystyczne galerie społecznościowe mają nieporównywalnie większą publikę niż samodzielne galerie firmowe, w oczach klientów mogą spełniać rolę weryfikatorów, bo tutaj prędzej znajdą się osoby, które zgłoszą nieuczciwość, zauważą plagiaty, czy nadmierne inspirowanie się stylem prac konkretnych projektantów.

Klient ma prawo wydać swoje pieniądze na dzieło oryginalnego i uczciwego twórcy.

Nasze galerie prac w artystycznych galeriach społecznościowych to…

Wirtualny wynik naszych starań o klientów, wysiłek włożony w promocję marki.

Klienci (jak pracodawcy) lubią widzieć i wiedzieć, że nam zależy na byciu widocznymi, gotowymi do działania i zarabiania, a ponad wszystko, że jesteśmy osobami wiarygodnymi.

Wahający się klienci, klienci poszukujący potwierdzenia, że to nam warto powierzyć pracę dostaną animuszu, jeśli w wielu miejscach rozsianych po sieci otrzymają klarowne i niesprzeczne informacje o nas. Krycie się, ograniczanie tylko do pokazywania realizacji w ramach własnej strony www może rodzić wątpliwości.