Fani Blendera 3d i grafiki trójwymiarowej na pewno kojarzą postać Lecha Sokołowskiego z czynnego uczestnictwa na tematycznych forach internetowych, z kilku tutoriali i wizualizacji 3d.

Tym razem przyszła pora na coś innego. Chodzi tutaj o króciutki filmik pod tytułem Falcon, który stworzony został przy pomocy programów takich jak Blender 3d, Adobe After Effects i Adobe Premiere.

Falcon Movie (Blender + Cycles + After Effects) from noTriangle on Vimeo.

Za modelowanie, teksturowanie, animację i rendering odpowiedzialny jest Lech Sokołowski, który wykorzystał możliwości nowego Blendera.

Za pozostałe prace, post-produkcję, udźwiękowienie itd., do tworzenia, których użyto After Effects, Premiere Pro, Audition odpowiada Krystian Karpiuk.

Na stronie No-Triangle znajduje się specjalna zakładka, gdzie poza filmikiem Falcon i filmikiem o tym jak powstawał, fani grafiki 3d i osoby, które wchodzą w świat grafiki trójwymiarowej mogą też pobrać model 3d, tekstury i plik .blend. Wszystkie pliki udostępnione zostały za darmo.

Odwiedzając stronę warto też przeczytać tutorial, który w sposób ogólny pokazuje etapy prac związane z powstawaniem Falcona.

Babioles „Dust to dust” to krótki epizod filmowy, w którym świat realny przeplata się z animacją. W rolach głównych występują tutaj Mały Królik i jego kumpel Mały Indianin.

Pocieszne stworki wydostają się z wysypiska śmieci do miasta. Niestety w obu miejscach los nie jest dla nich łaskawy.

Za reżyserię odpowiedzialny jest Matray, animacja została stworzona przez Autour de Minuit.
Więcej informacji o Babioles można odnaleźć na blogu projektu.

Gimp, InkScape, Blender 3d. To one są zamiennikami Photoshopa, Illustratora , 3d Maxa . Pytanie tylko, czy nauka obsługi darmowego softu nie jest stratą czasu?

Rozruch

Poruszanie tego tematu nie miałoby najmniejszego sensu, gdyby nie to że:

1. Istnieją ludzie, którzy nie czują obowiązku pracowania z darmowym oprogramowaniem, chociaż pracują zarobkowo używając pirackiego oprogramowania.

2. W krajach lepiej rozwiniętych ekonomicznie istnieją użytkownicy, którzy tworzą prace graficzne w darmowym oprogramowaniu i jeszcze się z tego cieszą.

Przesiadka jest gładka?

Nieważne jest to, czy zamienia się darmowego Gimpa na odpłatnego Photoshopa (czy odwrotnie). Zostają umiejętności tworzenia, zasady projektowania, zostaje warsztat.

Podobny problem z rozeznaniem w samej obsłudze będzie też przecież towarzyszył zmianom pomiędzy dwoma rozwiązaniami odpłatnymi, przestawianiu się z Photoshopa na Fireworksa, Illustratora na Corela, inDesigna na Quarka, Cinemy 4d na 3d studio.

Sam darmowy soft graficzny w CV

Znalezienie ogłoszenia o pracę, w którego wymogach znajdują się umiejętności obsługi programów Gimp, InkScape, Blender 3d graniczy z cudem.

Podstawą jest umiejętność obsługi komercyjnego pakietu Adobe, ewentualnie Corela.

Stąd, jeśli umiejętność obsługi darmowych odpowiedników oprogramowania do tworzenia grafiki 2d i 3d nie widnieją w Twoim CV obok powszechnie używanych komercyjnych rozwiązań, to ze znalezieniem pracy może być problem.

Od każdej reguły są wyjątki. W niektórych przypadkach umiejętność obsługi Gimpa, InkScape’a może być premiowana. Kiedy?

Przykłady:

Jeśli firma, w której starasz się o etat zajmuje się wyłącznie programowaniem. Tam, gdzie prace graficzne, to sprawy marginalne. Wciąż można znaleźć takie firmy. Pytanie tylko na, ile i jak długo będziesz tam przydatny i, czy poważnie będzie się podchodzić do Twojej pracy?

Drugim z przykładów może być obsługa graficzna sklepu internetowego. Tu na zakupie płatnego pakietu oprogramowania można zaoszczędzić, gdyż prace opierają się o kadrowanie zdjęć i przygotowywanie drobnych grafik reklamowych do sieci, na potrzeby sklepu.

Pytanie tylko, czy interesuje Cię tego typu zatrudnienie? I czy warto liczyć na wyjątki, które zdarzają się rzadko?

W jakich przypadkach warto uczyć się obsługi darmowych programów graficznych do tworzenia grafiki rastrowej, wektorowej i grafiki 3d?

1. Kiedy pracodawca od nas tego wymaga (patrz przypadki powyżej).

2. Kiedy nie mamy zamiaru zarabiać na tworzeniu grafiki („mama kup mi Photoshopa, tata ja chcę 3d Studio”). Tylko kto tak na dobrą sprawę zna przyszłość?

3. Kiedy nie ma się legalnego oprogramowania i trzeba poczekać z zakupem płatnych programów.

4. Kiedy równocześnie uczymy się obsługi darmowego i płatnego softu graficznego. Kiedy ucząc się obsługi darmowego programu do tworzenia grafiki komputerowej nie zaniedbamy pracy w odpłatnym programie graficznym.

5. Kiedy używanie darmowego oprogramowania nie przeszkadza nam w procesie pracy. Np. kiedy nie oddajemy plików źródłowych, kiedy bez problemu możemy edytować materiały nadesłane, kiedy nie ma barier odnośnie rozszerzeń plików (import, edycja, eksport).

6. Kiedy nasza działalność jest wąsko wyprofilowana do tworzenia albo grafiki wektorowej albo rastrowej albo 3d, wtedy możemy zaoszczędzić na zakupach.

Przykłady:

Jeśli tworzymy wizualizacje 3d, to najważniejszy będzie dla nas soft 3d. Postprodukcję możemy przecież robić w Gimpie.

Jeśli zajmujemy się tylko grafiką 2d i od święta potrzebujemy wesprzeć się literami 3d, abstrakcyjnymi renderami, to możemy je przygotować w darmowym Blenderze 3d.

7. Kiedy w naszej działalności prace graficzne są pracami szczątkowymi.

8. Na wszelki wypadek, z czystej ciekawości i z pasji.

Jest tu ktoś, kto pracuje w Gimpie, inkScapie, Blenderze 3d?

Co jakiś czas w galeriach graficznych pojawiają się świetnej jakości prace przygotowane w darmowych programach graficznych. I tak, obecnie zachwycający jest np. poziom prac tworzonych w darmowym Blenderze 3d.

Utalentowani twórcy budzą zachwyt wśród użytkowników skoncentrowanych wokół darmowego softu. Po co płacić, skoro coś o tak samo wysokiej jakości można wykonać w darmowym oprogramowaniu?

Otóż tak jest nie do końca.

Fani darmowego softu są skazani na przeżywanie rozczarowań

1. Twórcy, na których zwrócone są oczy społeczności w przeważającej części i tak decydują się na zakup komercyjnych rozwiązań.

Młodzi członkowie społeczności, dla których najbardziej utalentowani twórcy są wzorami do naśladowania mogą to postrzegać nawet jako zdradę. W zasadzie sami twórcy przywykli już do tłumaczenia się z takich zmian. Zazwyczaj powiadają, że wymusili to na nich klienci.

2. Użytkownicy darmowych rozwiązań nie mogą wnosić reklamacji i wymagać czegokolwiek od twórców tych rozwiązań.

3. Wysokiej jakości szkolenia są odpłatne, podobnie jak wiele rozszerzeń dla darmowego oprogramowania.

Paradoksalnie, to użytkownicy odpłatnego oprogramowania mają szerszy dostęp do nieodpłatnych rozszerzeń, zasobów graficznych i szkoleniowych o wysokiej jakości. Dzieje się tak dlatego, że są to pakiety powszechnie przyjęte za standard w pracy twórczej.

Starzejąca się społeczność darmowych zamienników softu graficznego

Darmowe programy graficzne mają swoich wielkich zwolenników i przeciwników. W zasadzie użytkownicy darmowego softu wojują z użytkownikami odpłatnych rozwiązań, podobnie jak zwolennicy pecetów ze zwolennikami maców.

Twórcy komercyjnego oprogramowania potrzebują naszych pieniędzy. Twórcy darmowego oprogramowania potrzebują nas (i dotacji).

Od płatnych rozwiązań i firm je oferujących możemy czegoś wymagać. Wyrażając swoją wdzięczność za darmowe rozwiązania, wnosząc dotacje w ich rozwój, możemy się poczuć oszukani, bo nic nie jest zagwarantowane. Można tu gdybać bez końca.

Nie ulega, jednak wątpliwości to, że darmowe rozwiązania w postaci programów potrzebują napływu młodych, energicznych i uzdolnionych ludzi, którzy będą przedłużać życie samych rozwiązań, testować je i użytkować.

Żeby, to lepiej zrozumieć trzeba wykroczyć poza schemat programów, o których tu mowa i zerknąć na WordPressa, który wciąż zyskuje użytkowników za sprawą adoptowania nowoczesnych rozwiązań. Inne CMSy tracą użytkowników, bo ich społeczność i twórcy są coraz starsi i z mniejszą elastycznością podchodzą do adoptowania nowości technologicznych.

Jeśli darmowego oprogramowania używa się bez kompleksu niższości, to wszystko da się zrobić i nie powinno być większych barier. Nie zmienia, to faktu, że odpłatne pakiety wypada znać, w szczególności, że nigdy nie wiadomo czy nie będziemy musieli uzależnić się od pracodawcy.

Można spotkać się też ze słowami pogardy dla darmowego softu ze strony posiadaczy odpłatnych programów graficznych. Dziwne, że nie przeszkadza, im wspomniany WordPress.

fot. eponas-deeway, HeskinRadiophonic, Ageanpan, Benjigarner,  nirak, 4evermiku, desiitaly

Czy wszystkie artykuły godne są tego, by opublikować je na stronie głównej bloga, serwisu www?

Nie muszą być, to wiadomości nieprzydatne, nie warte opublikowania, by nie publikować ich na home www.

W jakich sytuacjach warto zdecydować się na nie pokazywanie wszystkich nowych publikacji na front page strony internetowej?

1. Kiedy publikuje się sporo artykułów. Wtedy warto pokusić się o selekcję.

2. Kiedy tekst odbiega od stylu serwisu, wybiega poza problematykę serwisu.

3. Kiedy informacja dotyczy np. wydarzenia i nie zdążyliśmy z jej napisaniem na czas. W danym momencie nie jest już istotna dla społeczności, co nie jest równoznaczne z tym, że nie jest warta odnotowania.

4. Kiedy artykuł nie będzie poczytny i komentowany, a zależy nam, by strona główna była dynamiczna, ale również i nośna.

5. Kiedy temat jest rozchwytywany, wcześniej pojawił się już w wielu miejsca bądź, kiedy liczyło się tempo publikacji, a na tym polu wiele tytułów zdążyło już nas uprzedzić rozgłaszając wieści przed nami.

6. Kiedy godzimy się opublikować za darmo gotowy artykuł reklamowy nadesłany przez dział promocyjny którejś z firm. Takie informacje wysyłane są masowo, dlatego, jeśli nie są priorytetowymi nie warto publikować ich na stronie głównej. Mało tego, nie warto ich też dostarczać w kanale rss strony, można też je ukryć na stronie artykułów z kategorii.

Po co narażać się na krytykę czytelników serwisu, którzy źle reagują na artykuły sponsorowane, po co tłumaczyć się z takich artykułów, poświęcać czas na ich komentowanie, skoro niczego konkretnego z ich publikacji nie mamy?

Ukrywanie artykułów w WordPressie

W panelu administracyjnym WordPressa nie ma standardowo opcji umożliwiającej zadecydowanie o tym, czy publikowany artykuł ma znaleźć się na czołówce strony internetowej.

Publikowanie treści z wsteczną datą mija się z celem. Wykluczanie wpisów z konkretnej kategorii też nie jest opcją elastyczną, bo co, jeśli mniej istotne wieści mogą pojawić się w każdej z kategorii serwisu?

Z pomocą przychodzą  proste wtyczki. Chodzi o Stealth Publish bądź WP Hide Post. Oferują one możliwość zaznaczenia tego, czy dana publikacja ma pojawić się na stronie głównej, czy ma zostać ukryta.

Rozsądniejsza wydaje się instalacja rozszerzenia WP Hide Post, gdyż niesie ono z sobą szereg dodatkowych, równie ważnych opcji decyzyjnych. Plugin, poza tym, że daje możliwość ukrycia treści przed stroną główną wnosi też możliwość zadecydowania o tym czy:

1. Nagłówki ukrytych postów mają pojawiać się w kanałach RSS.

2. Czy posty takie mają widnieć w archiwum wpisów i kategorii.

3. Czy mają być widoczne w wynikach wyszukiwania.

4. Czy mają pojawiać się w wynikach wyszukiwania po tagach.

5. Czy mają pojawiać się na stronie postów napisanych przez autora.

Kiedy zbierze nam się sowita ilość nieopublikowanych na stronie głównej postów możemy poczynić zbiorczy artykuł z odnośnikami do tychże wpisów i opublikować go jako jeden artykuł na stronie głównej serwisu www.

Dużo jest hurraoptymistycznych tekstów o zarabianiu na pisaniu blogów. Mało się, za to rozprawia o kosztach jakie generuje rozwijający się, dobrze rokujący blog.

Przy założeniu, że nie korzysta się z platform umożliwiających blogowanie i pisze się pod własną domeną, wraz z upływem czasu rosną wymagania odnośnie serwera. W zależności od charakteru bloga, być może trzeba też się zastanowić nad hostingiem obrazków.

Pomyśleć należy o optymalizacji serwisu, robieniu bieżących modernizacji bloga, zleceniu napisania rozszerzeń, wykorzystaniu odpłatnych rozszerzeń.

Nie obejdzie się też bez kosztów związanych z promocją serwisu, zastanowienia się nad wykupieniem reklam.

Aby zbudować społeczność bloga wypada zorganizować konkursy i najlepiej samodzielnie zapłacić za nagrody rzeczowe.

Artykuły należy wzbogacać o fotografie. Tu coraz częściej sięga się po odpłatne zdjęcia.

Narzędzia promocyjne, ułatwiające monitorowanie serwisu i reakcji społeczności w bezpłatnych wersjach też prędko przestają być wystarczające, bo ograniczają komfort pracy.

Warto też poszerzyć grono redakcyjne i zapłacić za przygotowywane publikacje. Nie można też nie myśleć o korekcie wpisów. Być może warto się zastanowić nad przygotowaniem anglojęzycznej wersji bloga.

Nie bez znaczenia jest także zaplecze sprzętowe. Co, jeśli zechcemy urozmaicić rodzaj publikowanych wpisów o filmiki i autorskie fotografie? Szybko też trzeba się wyposażyć w źródło mobilnego internetu. Ciężko jest sobie wyobrazić pracę bez czytnika e-książek, mobilnego stanowiska pracy.

Dynamiczny rozwój bloga jest strasznie zaborczy. Nasz tytuł blogowy woła o full time blogowanie. Prasówka, moderacja, monitorowanie, modernizacja, pisanie, mailing, komentowanie, promocja, budowanie społeczności, poszukiwanie sponsorów – wszystkie te czynności wymagają czasu.

Rośnie też chrapka na otwieranie kolejnych tytułów blogowych tak, aby wykorzystać moce drzemiące w zapleczu o jakim mowa powyżej. Tu przy okazji pojawią się też nowe wydatki.

Każdy bloger musi sobie stawiać wyzwania. Być może będzie, to napisanie e-booka, być może wprowadzenie odpłatnych treści, zagwarantowanie dostępu do sekcji z produktami premium. A to kolejne nakłady.

Przygotowanie darmowych niespodzianek dla użytkowników też wymaga nakładów pracy. W naszej branży często przygotowuje się darmowe ikonki, szablony itp.

Pokazywanie się na imprezach branżowych również generuje koszty.

O hipsterach dowiedziałem się dopiero ze stronic jubileuszowego numeru Newsweeka. I nie dziwię się, że nie słyszałem o nich wcześniej, skoro żadna z jednostek nie przyznaje się do tego, że, nim jest. Uśmiałem się, bo śledząc treść mającą zdefiniować, to kim jest hipster wywęszyłem opisy pasujące mi jak ulał do dużej części znanych mi freelancerów.

W każdym razie podobieństw między hipsterami, a freelancerami jest znacznie więcej niż różnić.

Wpierw o różnicach. Freelancerzy, to nie subkultura, chociaż hipsterzy, to taka subkultura na pół gwizdka, bo nie walczą o nic, w dodatku, nie przyznają się do bycia hipsterami.

Podstawowym podobieństwem jest to, że i hipster i freelancer cenią sobie zawodową wolność, wolność od etatu, schematów myślenia. Freelancer z naszej branży też chce być wolny od godzinowego reżimu pracy i często chce mieć z pracy dużo więcej niż tylko pieniądze.

Inne podobieństwa też nie trudno znaleźć. Hipster ma nowego Mac Booka Pro, freelancer także jest w posiadaniu takiego notebooka albo planuje go mieć.

I hipster i freelancer pracują nad projektami i planują jakieś projekty.

Dużo freelancerów przesiaduje i pracuje w kawiarniach. Tam też, na gruncie neutralnym odbywają spotkania z klientami. Hipsterzy też siedzą w barach. Obie grupy wybierają tu raczej specyficzne miejsca.

Freelancer jak hipster ucieka od mainstreamowego kina i muzyki, bo przecież istnieje potrzeba stymulacji i inspiracji, a o te ciężko ograniczając się do super produkcji.

Wielu freelancerów też lubi luźny look, przysłowiowe trampki i ciuchy w stylu retro.

Freelancerzy też kochają stylowe rzeczy, design. Czemu, więc nie mają pomykać na amsterdamkach, czy ostrych kołach?

W wielu freelancerach jest sporo procentów z hipsterów.

Jako, że wokoło hipsterów przetacza się wiele ironii, to ja się równie ironicznie pytam wolnych strzelców…, kto z was jest hipsterem? Przyznawać mi się tu się, bo ja, im więcej o hipsterach czytam tym głupszy jestem.

Można odnieść wrażenie, że ten rok był stosunkowo słabszy pod względem dostępu do wysokiej jakości darmowych szablonów dla WordPressa niż lata ubiegłe.

Można być trochę rozczarowanym postawą takich ekip jak Padd Solutions, WP Shower, które po uruchomieniu odpłatnych opcji zaczynają zaniedbywać wspieranie społeczności nowymi szablonami. Bywa. Do rzeczy.

Basic darmowy szablon do WordPressa

Udostępniony został dosłownie przed momentem. Jest to bardzo ascetyczna skórka, ale wyposażona w short-codes, nested comments. Wygląda skromnie, ale warto pomyśleć nad tym, by w oparciu o ten motyw podziałać. Basic WordPress theme w wersji darmowej pozbawiony jest dostępu do źródłowych plików graficznych .psd. Użytkownicy, którzy zdecydują się na używanie darmowej wersji motywu nie mogą też liczyć na pomoc techniczną w ramach forum Temify.

Więcej informacji

Squid Work! free WordPress theme

To kolejny darmowy WordPress theme od FearLessFlyer. Został udostępniony w listopadzie, także jest to jeszcze ciepły twór. Squid Work to szablon  w stylu magazynowym.

Jako, że jest to pierwsza wersja szablonu udostępniony on został za free. Być może za dostęp do poprawek i aktualizacji będzie już trzeba zapłacić.

Więcej informacji

Themnific Basic WordPress theme

Przyjemny i przejrzysty szablon w stylu magazynowym. Stylistyką graficzną nawiązuje do praktyk z jakich znane są np. szablony od WooThemes.

Szablon występuje w wersji darmowej i płatnej. Motyw w wersji bezpłatnej jest ograniczony pod względem opcji.

Więcej informacji

Smart News WordPress theme

To szablon dla tych co chcą prowadzić stronę z newsami w oparciu o silnik WordPressa. Prezentuje się dość ciekawie pomimo tego, że pochodzi z mało znanego  źródła.

Więcej informacji

The Feature WordPress theme

The Feature WordPress theme to jeden z wielu darmowych szablonów od MoonThemes, które to warto sobie poprzeglądać. Aby pobierać motywy trzeba zaakceptować warunki licencyjne. Autorzy wymagają pozostawienia linków w stopkach swoich tworów.

Więcej informacji

Sounds Good darmowy WordPress theme na bloga z filmikami video

Jeśli ktoś ma grymas stworzenia bloga z ulubionymi filmikami z YouTube, to może skusi się na użycie tego szablonu.

Więcej informacji

Design group WordPress theme

Darmowy motyw do WordPressa, który można pobrać w zamian za podanie adresu e-mail. Charakteryzuje się kompletnie przygotowanymi podstronami. Wyróżnia się nietuzinkową typografią.

Więcej informacji

Precisio WordPress theme

Przejrzysty szablon do WordPressa na niewielki magazyn internetowy.

Więcej informacji

 VenDesign WordPress theme

Ciekawa i rozbudowana (jak na wersję darmową) skórka do WordPressa wykonana w stylistyce magazynowej.

Więcej informacji

Delicacy WordPress theme

Miły polski akcent w postaci ściśle wyprofilowanego szablonu na blog z przepisami kulinarnymi.

Więcej informacji

Ilu twoich klientów ma cię za gościa przy kasie, wprawnego biznesmena? Jak wielu traktuje cię jak prezesa? Ilu ma cię za człowieka obkutego od ekonomii po prawo? Bo, to tego rodzaju kwestie budzą partnerski respekt w pierwszej kolejności. Gdzieś obok  jest wygląd. Duzi goście, w butach z p*dy jaguara mają prościej (siedzę na koniu).

A tak?

Jak mają cię za artystę

To dzięki nim twoje poczucie sensu twórczego stopniowo będzie przygasać. Na dodatek udowodnią ci, że artysta to taki ktoś, kto musi klepać biedę. Zostaniesz z hasłem evviva l’arte.

Jak jesteś dziwakiem mówiącym własnym językiem, komputerowym maniakiem

To jesteś zdolny bić wszelkie rekordy związane z ilością godzin wysiedzianych przed komputerem i z chęcią pomogą ci pobić kolejny rekord, bo już myślą o tym za, ile pójdzie na aukcji Księga Rekordów Guinnessa z tym, który pobijesz.

Jak jesteś czysty jak łza

To pokażą ci jak to jest z tą uczciwością u diabła. Uczciwość jest szlachetna, ludzie uczciwi są fajni, bo można ich urobić pod swoje dyktando. Taki szacun.

Jak jesteś specem

To przyszedłeś wziąć kasę za coś, co brzmi tajemniczo. Tak być nie może. Dlatego przytrą ci nosek, zabronią spijania miodku i Puchatek zamiast zapaść w sen zimowy k*rwicy zaświadczy.

Jak tytułują cię informatykiem

To jesteś złotą rączką od komputerów i geekiem od elektroniki większym od tych co piszą o technologicznych cudeńkach.

A, że zjawiasz się w firmach osobiście, a do tego listy potrzeb klientów związanych z rozwiązaniem problemów technicznych są długie, to… Z chęcią znajdą ci zajęcia do wykonania, których masz wyciągnąć pomocną dłoń. Są to czynności „przy okazji”, w każdym razie na ich wykonanie nie umawiałeś się z klientem. Przyszedłeś zaoferować coś z zakresu twojej specjalizacji. Nieumiejętność bądź niechęć wykonania zadań „przy okazji” sprawiają, że twoje noty w oczach klientów zaczynają spadać. Z gościa kompetentnego stajesz się kimś, kto na dobrą sprawę wie niewiele, słabo się zna. Takie ryzyko ponosisz, jeśli decydujesz się na bycie życzliwym bądź z asertywnością u ciebie nie najlepiej.

Na pohybel?

Czasem, to my jesteśmy winni tego jak nas piszą. Czasem, to realia nietęgie sprawiają, że wizerunek nas nie zdobi.

 fot. swanksalot

Mamy klientów konkretnych, zorganizowanych, mniej lub bardziej rozeznanych, ale gotowych do prowadzenia udanej współpracy z nami. W ich firmach są stosowne działy, odpowiedzialne za kształtowanie marki albo sami klienci gotowi są zaufać nam, wysłuchać nas odnośnie kierunku prac nad tworami jakie prowadzimy na ich rzecz.

Warto pomówić o trudniejszych formach dogadywania się wskazując na, to na bazie czego klienci budują swoje zdanie o tworzonych przez nas stronach www.

Wynik darmowych zapytań o wycenę witryny www u innych wykonawców

Część klientów pod pretekstem wyceny kodowania projektów graficznych prosi innych twórców o opinię na ich temat.

W efekcie część spośród osób, które już nigdy nie odzywają się do nas po otrzymaniu recenzji pliku graficznego strony www to ludzie, którym właśnie pod pretekstem wyceny chodziło o zgromadzenie informacji, uwag odnośnie podglądu pliku graficznego.

Reklamy telewizyjne, informacje telewizyjne i prasowe

Są bardzo istotne dla klientów przy budowaniu argumentów w momencie negocjowania ceny jaką mają zapłacić za dzieło jakie mamy stworzyć.

Klienci traktują informacje internetowe, oferty i maile dość po macoszemu. Informacje prasowe są informacjami będącymi w oficjalnym obiegu informacyjnym, dlatego mają większą wiarygodność potencjalnych klientów.

Podobnie jest z reklamami telewizyjnymi, są drogie, pojawiają się na ekranach telewizorów, mają większą siłę przekonywania niż banery, mailing i oferty internetowe. Swego czasu kształtującą opinię o cenie projektu strony www kampanię miała firma Home, ostatnimi czasy, w telewizji można było zaobserwować reklamę 1&1 MyWebsite.

Do tego dochodzą jeszcze opinie zbudowane na podstawie filmów i seriali. Skoro ludzie potrafią pytać się na ulicy serialowego doktora Trettera o poradę lekarską, to rzeczywistość ze scenariuszem serialowym równie dobrze może, im się majtać w odniesieniu do np. tego w jakim tempie można stworzyć stronę www. Skoro Kuba z „M jak Miłość” stworzył portal randkowy w ciągu jednej nocy, to my też powinniśmy się w takim czasie z zadaniem stworzenia portalu obrobić.

Strony www traktujące o zainteresowaniach klienta

Klienci znają Allegro, stronę banku firmowego, potrafią obsługiwać pocztę, obserwują strony konkurencji. Mają też zainteresowania i ulubione strony internetowe traktujące o ich pasjach. Dlatego dobrze jest w briefie wprowadzić pole, w którym klient ma wpisać ulubione strony internetowe (poza stronami firm konkurencyjnych).

Wśród adresów ulubionych stron klientów często są te, które, im się podobają. Warto tam poszukać inspiracji, zastanowić się nad tym i zapytać klientów o to, co, im się na tych stronach podoba, bo to do nich klienci mogą porównywać wyniki naszych działań dla nich.

Wśród klientów można spotkać się ze specyficznym, sentymentalnym ich typem. W szczególności, to ci ludzie będą opiniować na podstawie stron związanych z ich życiowymi przyjemnościami a nie interesami.

Przypadłość firm rodzinnych

Niewielkie biznesy rodzinne z jednej strony są pełne powagi, bo są źródłem ich utrzymania. Z drugiej strony dochodzi jeszcze motyw pieszczotliwości około firmowej.

Rodzinna firma jest jak pupilek, jak działka o którą trzeba dbać, na której trzeba coś posiać, którą trzeba podlewać. Rodzinny interes to oczko w głowie członków rodziny. Każdy ma tutaj coś do powiedzenia, wszystko się uzgadnia, wszystko ma uzupełniać rodzinne szczęście i dawać radość.

Stąd projektując na rzecz firm rodzinnych często jest tyle problemów, które powodują różnice zdań rady familijnej.

Postać (najprawdopodobniej) fikcyjna: freelancer, agencja interaktywna

Część klientów sądzi, że ma swoje źródło doradcze, konkurencyjnego freelancera lub firmę, którym przekazuje pod opinię szczątkowe wyniki naszych prac. Tylko, tak na dobrą sprawę, jaki te osoby miałyby mieć w tym interes? I czemu to, im nasz klient nie powierzył wykonania określonych zadań, skoro wszystko wiedzą najlepiej?

Często bywa tak, że są to osobiste opinie klienta pozlepiane np. z wątków internetowych, które prześledził i próbuje dopasować do projektu, który tworzymy, by wydać profesjonalną opinię.

Jako, że klient nie musi się znać, nie chce zrobić z siebie pośmiewiska, nie jest pewien, czy dalsze wytyczne i uwagi można podczepić pod kształt naszych działań, prościej jest mu przekazywać te dane powołując się na rzekomych fachowców.

Widać to w szczególności, jeśli grzecznie poprosi się o namiary na owych ludzi, by dojść z nimi do porozumienia w sprawie różnic zdań. Dziwnym trafem klient zacznie, wtedy chronić swoich doradców, co jest o tyle niezrozumiałe, że ułatwiłoby, to wypracowanie zadowalających rezultatów.

Powszechnie znane serwisy internetowe

Sen o potędze. Taki Facebook, takie Allegro. Bo, to na chwilę obecną buduje wrażenie robienia fortuny przy niewielkim wysiłku pracy własnej. Niewiele osób poda za wzór wielki portal informacyjny, bo tam widać pracę zespołu, wkład własny wydawców internetowych tytułów.

Strony www firm konkurencyjnych

Na te strony internetowe trzeba zwracać baczną uwagę i to w naszym interesie leży, to by witryna www naszego klienta była o niebo lepsza od strony branżowego konkurenta.

Materiały szkoleniowe

Wiele razy przez Warstwy przewijała się wzmianka o skryptach z kursów (głównie unijnych) o funkcjonowaniu firm w internecie (w jakich uczestniczą klienci).

One też odgrywają wielką rolę w tym, czy klienci będą zadowoleni z efektów naszej pracy. Słowem, jeśli darzą nas ograniczonym zaufaniem, a uczestniczyli w tego rodzaju szkoleniach, to dobrze jest byśmy ocierali się o ścieżki zgodne z wiedzą zdobytą przez klientów w ramach szkoleń.

fot. kareneliot

Spam łatwo zdefiniować w odniesieniu do prywatnej skrzynki pocztowej. W sferze społecznościowej jest z tym ciężej. Jakie wiadomości nazywasz tu spamem?

Skąd wiesz, że to nie spam?

Żeby mówić o spamie trzeba najpierw powiedzieć o tym, czym są informacje pożądane. Jakiego rodzaju wieści publikowane przez Twoich znajomych są dla Ciebie ważne i jaką kolejność preferujesz?

1. Notki prywatne znajomych, błyskotliwe myśli, zdjęcia i filmiki prywatne znajomych.

2. Linki do filmików, klipów, nagłówki z serwisów internetowych opatrzone komentarzami osób, które je udostępniają.

3. Odnośniki i filmiki bez konieczności umieszczania komentarzy przez osoby je dodające. Niektórzy użytkownicy już samo linkowanie bez wysiłku skomentowania linkowanych materiałów uznają za pójście na spamerską łatwiznę.

4. Inne? Jakie?

Spamerskie pewniaki

Poniżej kilka przykładów niechcianych wiadomości.

1. Umieszczanie na naszej prywatnej ścianie Facebooka wiadomości niechcianych, najczęściej promocyjnych przez innych userów.

2. Wysyłanie prywatnych wiadomości z promocjami, z linkami opatrzonymi durnymi komentarzami np. „ktoś o tobie niedobrze mówi” itd.

3. Publikowanie linków odsyłających do innego rodzaju zawartości niż obiecywana w tytule, wstępie. Często do źródeł szkodliwych.

4. Wielokrotne publikowanie tej samej wiadomości.

5. Inne? Jakie?

Wiadomości niechciane dla jednych co mogą być istotnymi dla drugich

I tu zaczynają się kwestie sporne odnośnie tego co jest zaśmiecaniem, a co nim nie jest. W serwisach popularyzujących nagłówki za spam zwykło się określać linki do strony autora, kiedy wyjdzie na jaw, że to on je wrzuca. Spamowaniem określa się też dodawanie przez użytkownika linków z jednego źródła. Warto doprecyzować, że jest to przypadłością polskich serwisów „diggopodobnych”.

Dla mnie w dużej mierze spamem jest puszczanie linków do wiadomości z oficjalnych mediów, ze znanych tygodników, dzienników i ich wirtualnych odpowiedników. Mam kablówkę, mam kiosk pod nosem, mam dostęp do internetu i znam adresy www tych mediów na pamięć.  Osobiście nie lubię linków do źródeł tego typu, chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że innym one nie przeszkadzają, że inni mogą ich potrzebować. Za to doceniam tu ważne wiadomości z ostatniej chwili, bo papierowy dziennik ukazuje się tylko raz dziennie.

Jestem użytkownikiem Twittera. Nie przeszkadza mi np. retweetowanie tego samego nagłówka przez 20 osób, które śledzę w ciągu minuty, bo rozumiem, że na tym to polega, że każda z nich dostarcza go grupie swoich odbiorców. I basta.

Dyskutowane jest, za to dziękowanie za retweety, sens istnienia follow friday. Np., jeśli obserwowany przeze mnie użytkownik ma 40000 znajomych i przyznaje #ff 500 osobom to… trzeba to przeboleć. Takie są reguły. Dziękowanie jest w dobrym tonie, #ff jest w jakimś stopniu wyróżnieniem za wkład pracy na listwie czasowej itp.

Skoczmy na chwilę na profil na Facebooku. Jeśli 90% obserwatorów danego profilu nie zna języka polskiego, a zaczniemy publikować nagłówki wyłącznie po polsku to szybko staniemy się spamerami.

Jeśli 90% osób obserwuje nas, bo tak jak my interesuje się fotografią, architekturą i oczekuje nagłówków z tych dziedzin, a my kochamy jeszcze słuchać black metalu i masowo zaczniemy się dzielić nagłówkami i filmikami o takiej muzyce, to szybko staniemy się spamerami.

Częstotliwość publikacyjna danego usera i łatka spamera

Ile wpisów obserwowanego użytkownika zniesiesz na dobę, na godzinę? Niektóre osoby uznają dużą aktywność w dodawaniu wieści za spamowanie. Nawet, jeśli każda aktualizacja to nowa informacja.

Dla mnie, im aktywniejszy jest użytkownik, którego śledzę tym lepiej, bo zwiększają się szanse na to, że dzięki temu odnajdę wśród jego postów coś dla siebie. Liczę na to, że dzięki temu jakieś nowe źródła wiadomości wpadną do mojego czytnika rss. Nie dostanę tego obserwując wpisy, które linkują do oficjalnych mediów.

Im większą ilość osób obserwujesz tym większa jest konieczność śledzenia aktualizacji np. po tagach wpisów. Zwyczajny użytkownik być może chce mieć dużo znajomych, ale nie bardzo chce używać wyszukiwarek, dlatego wzmożoną aktywność niektórych osób może zwać przejawem spamowania.

W serwisach społecznościowych nie sprawdza się automatyczne ściąganie aktywności na innych serwisach. W szczególności o dużym natężeniu i bez obrazków. Użytkownikom nie podoba się także automatyczne ściąganie aktualizacji np. z Twittera na Facebooka i dodatkowe linkowanie do tych samych wiadomości bezpośrednio na FB.

0% zaśmiecania

Czy ktoś nazwał Cię kiedyś spamerem? Dlaczego? Jeśli Ci się to nie przytrafiło to czemu to zawdzięczasz? Czym się dzielisz? Czym lubisz się dzielić?

Obserwuje się, że ludzie dobrze przyjmują wieści, które dotyczą lub mogą dotyczyć nas wszystkich. Mogą być to linki do materiałów pozytywnych np. „30 pięknych zdjęć miłosnych”, „Zabawne zdjęcia kotów” itd. Szeroka publika lubi też notki prywatne, błyskotliwe myśli itp.

Generalnie, wpisów osób, które obserwujemy nie powinno nazywać się spamem. Ich notatki zwie się zaśmiecaniem, jeśli generują ich one sporo, kiedy dotyczą one spraw, które nas nie interesują. Tyle tylko, że pojęcie spamu czy zaśmiecania nie jest tu najwłaściwsze. Są to prywatne zapiski osób w ramach ich kont i mają one dowolność co do ilości, jakości i typu wpisów jakie będą publikować. Już w notatkach biograficznych  mają one podany zawód, zainteresowania, dziedziny jakie ich zajmują i dostarczania tego rodzaju wieści możemy się po ich aktywności spodziewać.

Poza tym obserwatorzy mają możliwość rezygnacji z obserwowania danych profili. Nie jest to więc sytuacja, w której człowiek jest poniekąd bezradny, gdyż nie wie skąd jest napływ informacji i co za tym idzie nie może przeprowadzić reakcji wyrażającej rezygnację, przerwanie napływu informacji. I tu znów robi się galimatias, bo są sytuacje, w których pewne osoby jest nam głupio tak po prostu usunąć z grona osób obserwowanych. Bo? W gruncie rzeczy są to ciekawi ludzie, bo 20% aktualizacji ich statusów jednak jest ciekawa, bo usuwając je z grona znajomych musimy liczyć się z tym, że one odwzajemnią nam się tym samym.

fot. ntoper, maciekrol, fernand0